Van overleven naar voelend leven

De weg die we bewandelen vertrekt vanuit wat aanwezig is. Je rouwende lichaam, je emoties en vragen… het mag er allemaal zijn.

Als woorden je teveel geworden zijn, werken we in de stilte. Dat is een goede plek om te luisteren naar je innerlijke bron en tot rust te komen. In de rust die je ervaart krijg je een andere kijk op je leven, met meer liefde voor jezelf. Het bewuster worden van jezelf, van je noden en grenzen, helpt je keuzes te maken. Keuzes, loslaten, herschikken… dat is niet zo gemakkelijk maar het brengt wel andere perspectieven in je leven.

Zo komt er meer draagkracht en je herwint een natuurlijk evenwicht.


Bij leven of bij levenseinde ervaar je dat je terug voller en bewuster voeling krijgt met je plaats in je leven.

Draagkracht

Hoe ik het ervaarde onderweg

In 2007 stapte ik naar Compostella met een zorgvuldig ingepakte rugzak.

Al snel werd duidelijk dat mijn schouders het gewicht van mijn rugzak niet aankonden.

Een paar dagen later besloot ik er een paar dingen uit te halen, in totaal één kilo. De rest leek mij levensnoodzakelijk voor mijn tocht en daar moest ik dan mee verder. Het werd een hele oefening. De orde waarmee ik mijn spullen inpakte, de manier waarop ik mijn rugzak vastmaakte aan mijn rug en schouders, mijn manier van stappen en mijn ingesteldheid over wat ik nodig had of niet … door die continue balans dagelijks te bewaken kon ik mijn tocht verder stappen.

 

Ik had mijn draaglast leren herschikken en dat gaf mij meer kracht.

Meer draagkracht.

En voor jou?

Uitputting, ontstekingen, ziekte, … zijn vaak boodschappen van het lichaam om ons erop te wijzen dat we niet op de juiste manier in het leven staan of dat we ballast meedragen die veel energie opgebruikt.

Emoties en overtuigingen die opgestapeld zitten in het lichaam verstoren het natuurlijk evenwicht binnen in ons lichaam en geest. 

 

Opnieuw contact maken met ons lichaam betekent ruimte geven aan deze emoties en overtuigingen en bewust worden hoe die onbewust ons leven regeren. Zo leren we meer leven vanuit onze innerlijke bron, en niet vanuit vastgeroeste overtuigingen of emoties.

Dat brengt meer sereniteit en draagkracht.

Zo kan de mens evolueren "van overleven naar voelend leven" ondanks de lichaamsklachten.